Έκανε ΣΕΞ με την γυναίκα του χωρίς να την αγγίζει

 

Στη σεξουαλική ζωή του δικτάτορα που αιματοκύλησε τη Ευρώπη, του Αδόλφου Χίτλερ αναφέρθηκε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο Cheltenham Festival of Literature, ο συγγραφέας Μαρτέν Αμί.

Ο βραβευμένος συγγραφέας, μιλώντας για το δεύτερο μυθιστόρημά του, η πλοκή του οποίου διαδραματίζεται στην ναζιστική περίοδο, «Zone of Interest», προσπάθησε να αναλύσει τη σεξουαλική ζωή του Χίτλερ βάσει και της έρευνας που έκανε προκειμένου να γράψει τη νουβέλα του.

Σύμφωνα με τον Αμί ο Χίτλερ και η Εύα Μπράουν έκαναν σεξ χωρίς να αγγίζουν ο ένας τον άλλον, ενώ δεν έβγαζαν ποτέ τα ρούχα τους, καθώς και οι δύο είχαν εμμονές με την υγιεινή.Ο συγγραφέας εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Γερμανός δικτάτορας έκανε σεξ με την Εύα Μπράουν κρατώντας την απλά από το χέρι και είχε οργασμό παρακολουθώντας την απλά να σηκώνει τη φούστα της.

Παράλληλα, ο Αμί είπε πως πιστεύει ότι ο Χίτλερ ήταν ασέξουαλ, ενώ τόνισε πως πιστεύει ότι είχε ένα τέτοιο είδος σεξουαλικής σχέσης (όπως με την Μπράουν) και με την ανιψιά του Αντζελα Ρουμπάλ.

Ωστόσο, ο συγγραφέας ανέφερε ότι αν και πιστεύει ότι έχει γνωρίσει αρκετά καλά τον Χίτλερ (μέσα από το μελέτη που έχει κάνει), αισθάνεται ότι η αλήθεια για την σεξουαλικότητα του δικτάτορα παραμένει μια «μαύρη τρύπα».

«Η σεξουαλικότητα είναι ένας από τους τρόπους μέσω των οποίων μπορεί να αναγνωρίσει ο ένας τον άλλον. Γνωρίζοντας αν είναι παντρεμένος, ή γκέι ή οτιδήποτε άλλο, μπορείς να τον αναγνωρίσεις. Δεν θέλω να κάνει απλοϊκές ή επιπόλαιες σκέψεις, αλλά πιστεύω ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο Χίτλερ παραμένει μια άγνωστη προσωπικότητα είναι το γεγονός ότι η σεξουαλικότητά του είναι ένα... κενό. Ο Στάλιν και ο Μάο είχαν μια συμπεριφορά κυρίαρχου -μια μεγάλη σεξουαλική όρεξη. Αλλά ο Χίτλερ δεν είχε απολύτως τίποτα. Η εξήγηση που δίνω είναι ότι ο Γερμανός δικτάτορας ή δεν ήταν αρκετά «πλήρης» ή ήταν απλά παράφρων.

Στις μελέτες που έχουν γίνει για τον Χίτλερ υπάρχους τρεις θεωρίες για τη σεξουαλικότητά του. Η πρώτη τον θέλει φυσιολογικό, αλλά πιστεύω ότι αυτή θα πρέπει να επανεξεταστεί. Μπορεί κανείς να φανταστεί την Εύα Μπράουν να απολαμβάνει ένα τσιγάρο μετά το σεξ; Μπορεί κανείς να φανταστεί τον Χίτλερ ως έναν κανονικό, ενεργητικό εραστή; Σίγουρα κανείς. Η δεύτερη τον θέλει ασέξουαλ και η τρίτη τον θέλει διαστροφικό. Αλλά δεν υπάρχουν πραγματικές ενδείξεις για την σεξουαλικότητά του. Εκτός από ότι δεν έβγαζε τα ρούχα του, ακόμη και όταν πήγαινε στο γιατρό και το ότι ήταν φανατικός με την καθαριότητα, τα οποία ενισχύουν τη θεωρία ότι ήταν ασέξουαλ», ανέφερε μεταξύ άλλων κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης του Σαββάτου.

Η ανιψιά του Χίτλερ με την οποία λέγεται ότι είχε σχέσεις:

iefimerida.gr

Οι ζώνες αγνότητας δεν χρησιμοποιούνταν στο Μεσαίωνα, αλλά τον 19ο αιώνα για να προφυλάξουν τις γυναίκες από τον βιασμό και να αποτρέψουν τον αυνανισμό

Βάσει νέων ερευνών οι ζώνες αγνότητας δεν ήταν προϊόν του μεσαιωνικού 

σκοταδισμού, αλλά της πουριτανικής κοινωνίας 

του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με το μύθο, οι γυναίκες των Σταυροφόρων 

φορούσαν τις ζώνες αγνότητας για να μείνουν 

ανέγγιχτες, μέχρι να επιστρέψουν οι άντρες τους από τα μακρινά και 

χρονοβόρα 

ταξίδια στην ανατολή. Κείμενα του 15ου 

και 16ου αιώνα αναφέρουν τα μεταλλικά εσώρουχα που εμπόδιζαν τη 

σεξουαλική επαφή των γυναικών, αλλά σύγχρονοι 

ιστορικοί υποστηρίζουν ότι οι περιγραφές ήταν περισσότερο χιουμοριστικές και 

δεν μιλούσαν για πραγματικές 

καταστάσεις. Πολύ πιθανόν όμως να συνέβαινε και αυτό σε κάποιες περιοχές 

της 

πολιτισμένης Ευρώπης! Πολλές ζώνες

 αγνότητας που χρονολογούνταν από το Μεσαίωνα, επανεξετάστηκαν και 

αποδείχθηκε ότι κατασκευάστηκαν τον 19ο

 αιώνα. Οι γυναίκες του 19ου αιώνα φορούσαν τις ζώνες για ορισμένες ώρες 

κάθε μέρα, κυρίως για να προφυλαχθούν 

απ’ τους βιασμούς. Ήταν η εποχή της βιομηχανικής επανάστασης και πολλές 

γυναίκες βρίσκονταν μόνες τους σε 

εργοστάσιο,ανάμεσα σε δεκάδες άντρες. Η ζώνη χρησιμοποιούνταν και για να 

αποτρέπει αγόρια και κορίτσια από το να 

αυνανιστούν, καθώς η πουριτανική κοινωνία του 19ου αιώνα θεωρούσε τον 

αυνανισμό ανήθικο. Το βέβαιο είναι ότι και το 

μεσαίωνα δεν απέτρεψαν τις ερωτικές επαφές όσων γυναικών ήταν ανήσυχες 

και φυσικά, τον 19ο αιώνα δεν κατάφεραν 

να νικήσουν τις νεανικές ορμόνες.

http://www.mixanitouxronou.gr/

Τα νέα στοιχεία για το ερωτικό τρίγωνο του Σίγκμουντ Φρόιντ με τη γυναίκα του και τη μικρότερη αδερφή της, Μίνα...

Ο πατέρας της ψυχανάλυσης που σόκαρε τη συντηρητική κοινωνία της εποχής του με τη σημασία που έδωσε στις σεξουαλικές ορμές του ανθρώπου, ήταν στην πραγματικότητα ένας άνθρωπος “ανησυχητικά μονογαμικός”. Είχαν κυκλοφορήσει φήμες που τον ήθελαν να διατηρεί κρυφό δεσμό με την κουνιάδα του, αλλά οι μελετητές αρνούνταν πεισματικά να δεχτούν τους ισχυρισμούς. Πρόσφατα στοιχεία όμως, έχουν προκαλέσει σύγχυση μεταξύ των βιογράφων του.Ο Σίγκμουντ Φρόυντ γεννήθηκε στις 6 Μαΐου του  1856 και γνώρισε την Μάρθα Μπέρνεϊς τον Απρίλιο του 1882, όταν ήταν 26 χρονών. Η οικογένεια της Μάρθας φημιζόταν για το υψηλό επίπεδο μόρφωσης όλων των μελών της και ο παππούς της υπήρξε ο Αρχιραβίνος του Αμβούργου. Παρά τον έρωτά τους, το ζευγάρι αναγκάστηκε να μείνει χωριστά για τέσσερα χρόνια, μέχρι να ολοκληρώσει ο Φρόιντ τις σπουδές του στη Βιέννη.Αλληλογραφούσαν μανιωδώς: “Αγαπημένο μου κορίτσι, μόνο αφού έφυγες κατάλαβα πόσο χαρούμενος είμαι. Ακόμα δεν μπορώ να το συλλάβω. Αν δεν είχα μπροστά μου τη φωτογραφία σου θα πίστευα ότι ήταν όλα ένα υπέροχο όνειρο”. Η Μάρθα, που όσοι τη γνώριζαν την περιέγραφαν ως μία ευγενική, αλλά παγερή γυναίκα, απαντούσε στον αγαπημένο της: “Σίγκι, Σίγκι μου! Σήμερα για πρώτη φορά λέω το όνομά σου. Αγάπη μου, είμαι ευτυχισμένη! Ναι, πιο ευτυχισμένη απ” όσο έχω υπάρξει ποτέ στη ζωή μου!”.Ο Φρόιντ ήθελε να ζήσει με τη Μάρθα, αλλά δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να συντηρήσει μια οικογένεια. Ένιωθε απελπισμένος όπως και η Μάρθα: “Αγαπημένε μου, γλυκέ μου Σίγκι, γιατί δεν μπορούμε να είμαστε μαζί; Δεν μπορούσα να κοιμηθώ χτες το βράδυ. Η λατρεμένη σου εικόνα εμφανιζόταν μπροστά στα μάτια μου και η επιθυμία μου για σένα ήταν τόσο έντονη. Αγάπησε με λίγο, λίγο παθιασμένα. Φιλάς τόσο υπέροχα. Κάλυψε με με αγάπη”.Ο Φρόιντ δέχτηκε να γίνει γιατρός, για να έχει ένα σταθερό εισόδημα. Δεν ήταν το μέλλον που ήθελε, αλλά θυσίασε τις φιλοδοξίες του για να παντρευτεί. Παντρεύτηκαν το 1886 και ο 33χρονος εργένης, συνήθισε γρήγορα τον έγγαμο βίο. Η Μάρθα λειτουργούσε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή. Όλη της η προσοχή ήταν στραμμένη στο σύζυγό της. Τα πρώτα δέκα χρόνια του γάμου τους απέκτησαν έξι παιδιά, αλλά ο Φρόιντ παρέμεινε το κέντρο της ζωής της γυναίκας του. Παρά το νεανικό τους πάθος και την άνετη συμβίωσή τους, ο Φρόιντ δεν αντιμετώπισε ποτέ τη Μάρθα ως ίση. Δουλειά της ήταν να φροντίζει τον ίδιο και τα παιδιά τους και δεν μοιραζόταν ποτέ μαζί της τα προβλήματα της δουλειάς του. Η Μάρθα φαινόταν ικανοποιημένη με τη ζωή της και ποτέ δεν προκάλεσε εντάσεις στη σχέση τους.Μόνο μία γυναίκα υπήρχε στο σπιτικό των Φρόιντ, που μπορούσε να συναγωνιστεί τον γιατρό με το κοφτερό μυαλό της. Ήταν η Μίνα Μπέρνεϊς, η μικρότερη αδερφή της Μάρθας, που έμεινε μαζί τους σχεδόν όλη τη διάρκεια του γάμου τους. Το 1896, μετά το θάνατο του αρραβωνιαστικού της, η Μίνα εγκαταστάθηκε στο σπίτι των Φρόιντ με σκοπό να βοηθήσει την αδερφή της στις δουλειές του σπιτιού. Αργότερα ανέλαβε την διδασκαλία των νεότερων παιδιών της οικογένειας.Η Μίνα ήταν δυναμική, ανεξάρτητη και τολμούσε να διαφωνήσει με τον αρχηγό της οικογένειας. Ήταν γνωστή για το ειρωνικό χιούμορ της, από το οποίο δεν γλίτωνε κανείς. Ο Φρόιντ εκτιμούσε την εξυπνάδα της κουνιάδας του και περνούσε πολλές ώρες μαζί της. Ο μαθητής και μετέπειτα αντίπαλός του, Καρλ Γιουνγκ, ισχυρίστηκε ότι ο Φρόιντ διατηρούσε κρυφή σχέση με την κουνιάδα του. Ελάχιστοι μελετητές αποδέχτηκαν τον ισχυρισμό του Γιουνγκ, ενώ οι περισσότεροι θεωρούσαν τις φήμες αποτέλεσμα της αντιπαλότητάς μεταξύ των δύο αντρών. O βιογράφος του, Πίτερ Γκρέι, υποστήριζε με σθένος ότι η Μάρθα ήταν η μοναδική γυναίκα που αγάπησε ποτέ ο γιατρός. Το 2006 εντοπίστηκαν έγγραφα που αποδείκνυαν ότι ο Φρόιντ και η Μίνα είχαν περάσει μερικές μέρες μαζί, σε ένα θέρετρο στην Ελβετία.Η υπογραφή του γιατρού και της κουνιάδας του υπάρχει στα αρχεία του ξενοδοχείου που διέμειναν. Το ταξίδι άλλαξε τη γνώμη πολλών μελετητών και βιογράφων του Φρόιντ, οι οποίοι πλέον θεωρούν πολύ πιθανό να υπήρξε ερωτική σχέση μεταξύ των δύο. Αλλά είναι προφανές ότι αν συνέβη, ο πατέρας της ψυχανάλυσης προστάτευσε την προσωπική του ζωή ικανοποιητικά για πολλές δεκαετίες.

http://www.mixanitouxronou.gr/

Ο μύθος του Καιάδα. Οι Σπαρτιάτες δεν πέταγαν στη χαράδρα τα ασθενικά παιδιά, αλλά προδότες, εγκληματίες και αιχμαλώτους...

Σύμφωνα με τον μύθο οι αρχαίοι Σπαρτιάτες πετούσαν τα ασθενικά τους παιδιά στον Καιάδα. Αυτό όμως που επιβεβαιώνεται από την έρευνα, είναι ότι στον Καιάδα οι Σπαρτιάτες δεν έριχναν τα προβληματικά παιδιά. Εκεί εκτελούσαν τους καταδικασμένους σε θάνατο, τους επίορκους, τους προδότες, τους εγκληματίες και τους αιχμάλωτους πολέμου. Στον Καιάδα κατέληξε ο ήρωας του Β΄ Πελοποννησιακού πολέμου Αριστομένης ο Ανδανιεύς, μαζί με 50 αιχμάλωτους Μεσσηνίους, αλλά εκεί επρόκειτο να πετάξουν και τον βασιλιά Παυσανία που είχε καταδικαστεί σε θάνατο ως προδότης. Ο Καιάδας, το σπηλαιοβάραθρο του «τρόμου», βρίσκεται κοντά στο χωριό Τρύπη, 10 χλμ. από τη Σπάρτη, δίπλα στο δημόσιο δρόμο Σπάρτης – Καλαμάτας. Η ύπαρξη βαράθρου με ανθρώπινα οστά στην Τρύπη ήταν για πολλά χρόνια γνωστή, αλλά η πρώτη επίσημη επιτόπια έρευνα έγινε το 1983. Τα περισσότερα οστά ήταν όντως ανθρώπινα. Οστά βρέθηκαν και σε φυσικές σχισμές και σε εσοχές ψηλότερα από το σημερινό δάπεδο. Η ανατροπή του μύθου :Σύμφωνα με την ανθρωπολογική μελέτη πρόκειται για σκελετούς που ανήκουν σε άνδρες και λίγοι σκελετοί προέρχονται από γυναίκες. Άρα καταρρίπτεται ο μύθος για νεογέννητα που δήθεν πετούσαν εκεί λόγω αναπηρίας. Άλλωστε πολλοί διακεκριμμένοι Σπαρτιάτες δεν ήταν αρτιμελείς όπως ο ποιητής Τυρταίος που ήταν τυφλός κι ο βασιλιάς Αγησίλαος που ήταν χωλός. Προφανώς, το σπηλαιοβάραθρο χρησιμοποιήθηκε από τους Σπαρτιάτες κυρίως στη διάρκεια των Μεσσηνιακών πολέμων για την καταδίκη σε θάνατο των εχθρών της Σπάρτης ή των προδοτών. Στον Καιάδα μάλιστα είχε αποφασιστεί να πεταχτεί και το πτώμα του καταδικασμένου σε θάνατο, προδότη βασιλιά της Σπάρτης, Παυσανία, κάτι που τελικά δεν έγινε. Μαζί με τα οστά στον Καιάδα βρέθηκαν και  αιχμές από βέλη και δόρατα. Ένα θραύσμα κρανίου είχε καρφωμένη πάνω του την αιχμή βέλους. Βρέθηκαν επίσης, λύχνοι και σιδερένιοι χαλκάδες-δεσμά. Άρα επιβεβαιώνεται και η θεωρία ότι εκτελούσαν εκεί φυλακισμένους ή αιχμαλώτους. Ο κατακρημνισμός ήταν ένας ατιμωτικός θάνατος, γιατί αφορούσε εγκληματίες και επειδή το σώμα έμενε άταφο άρα η ψυχή του εγκληματία δεν θα έβρισκε ποτέ γαλήνη. Ήταν η αιώνια τιμωρία. Η αρχή του μύθου Ο μύθος με τα ασθενικά παιδιά ξεκίνησε από τον Πλάτωνα, ο οποίος στην «Πολιτεία» έκανε λόγω για θανάτωση ασθενικών βρεφών σε βάραθρο. Βέβαια ο Πλάτωνας αναφερόταν στην κλασική Αθήνα και όχι στη Σπάρτη. Ίσως ο μύθος λοιπόν να ταυτίστηκε με μια αναφορά του Πλουτάρχου στον βίο του Λυκούργου για τους «Αποθέτες». Σύμφωνα μ” αυτή οι Σπαρτιάτες οδηγούσαν τα νεογέννητα σε μια επιτροπή γερόντων. Αν το πόρισμα της επιτροπής ήταν αρνητικό σήμαινε ότι το παιδί δεν θα ήταν ικανός πολίτης για τη Σπάρτη. Τότε το οδηγούσαν στους «Αποθέτες», ένα βάραθρο κάπου στον Ταΰγετο, έτσι ώστε το ασθενές βρέφος να πεθάνει μεν, αλλά ο θάνατός του να μη βαρύνει την πολιτεία. Η έρευνα υποστηρίζει ότι σ΄ αυτή την περίπτωση υπήρχαν εξακριβωμένες βαριές δυσμορφίες και όχι ελαφρές αναπηρίες. Προφανώς αυτό ίσχυε και για τα παιδιά εκτός γάμου. Οι εκτελέσεις των αιχμαλώτων Ο Ηρόδοτος κάνει λόγο για εκτελέσεις αιχμαλώτων που γίνονταν πάντα νύχτα αλλά στη φυλακή. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στον Καιάδα. Ίσως εκεί να ρίχνονταν τα σώματα μετά την εκτέλεση. Υπάρχουν ελάχιστες μαρτυρίες για ανθρωποκτονίες στη Σπάρτη και ακόμη λιγότερες για τις ποινές που επιβάλλονταν. Γενικότερα, στην αρχαιότητα οι αναφορές είναι περιορισμένες. Η μυθολογία με τον Καιάδα φαίνεται να ξεκίνησε το 1904 μετά από έρευνα στο σπηλαιοβάραθρο. Τα οστά που βρέθηκαν θεωρήθηκε ότι ανήκαν σε μικρά παιδιά και γι αυτό οι αρχαιολόγοι της εποχής κατέληξαν στο συμπέρασμα, ότι οι αρχαίοι Σπαρτιάτες έριχναν στον γκρεμό τα ανάπηρα παιδιά. Το 1956 που η επιστήμη είχε προχωρήσει ξεκίνησε επιστημονική έρευνα με τη μέθοδο του άνθρακα 14, που απέδειξε ότι τα ευρήματα των οστών ανήκαν κυρίως σε ενήλικους και έφεραν κατάγματα.Κατά τη δεκαετία του 1980, αλλά και το 2003, αρχαιολογικές και σπηλαιολογικές αποστολές έβαλαν στόχο να επιβεβαιώσουν τη θεωρία καταρρίπτοντας το μύθο περί ασθενικών βρεφών. Οι επιστήμονες κατέβηκαν στον Καιάδα τουλάχιστον μέχρι κάποιο σημείο. Το κατά πόσο έφτασαν στον «πάτο» του πηγαδιού αυτό δεν το ξέρουμε. Άλλωστε μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια είναι πιθανό η γεωλογική δομή του Καιάδα να έχει αλλάξει. Σημασία έχει ότι η έρευνα απέδειξε πως η πολυθρύλητη σπαρτιάτικη σκληρότητα, τουλάχιστον σε αυτό το θέμα, ήταν μια λανθασμένη εκτίμηση και η διαιώνιση αυτού του ισχυρισμού, ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας και όχι της ιστορικής αλήθειας.

http://www.mixanitouxronou.gr/

Η πρώτη φωτογραφία της Γης από το διάστημα.!

Αυτή είναι η πρώτη φωτογραφία τραβηγμένη από το διάστημα, στις 24 Οκτωβρίου 1946. Στις αρχές του Β” Παγκοσμίου Πολέμου η ναζιστική Γερμανία ανέπτυξε ένα νέο είδους όπλο. Επρόκειτο για έναν βαλλιστικό πύραυλο με μοναδικό σκοπό τον όλεθρο και την καταστροφή. Ήταν ο πρώτος πύραυλος μακρινών αποστάσεων που κατασκευάστηκε ποτέ. Στη λήξη του πολέμου οι νικητές, Αμερικανοί και Σοβιετικοί, πήραν τα σχέδια κατασκευής του, αλλά και όσους περισσότερους ειδικούς είχαν εργαστεί για τον σκοπό αυτό. Μέσα σε αυτούς τους ειδικούς ήταν και οι εμπνευστές του V-2. Οι δύο αυτοί αρχικοί σχεδιαστές, Wernher Von Braun και Walter Dornberger, ουσιαστικά ευθύνονται για την πρώτη φωτογραφία του πλανήτη Γη από το διάστημα.... 

Ο βαλλιστικός πύραυλος V2  δημιουργήθηκε από τους Ναζί ως όπλο μαζικής καταστροφής με τεράστιο βεληνεκές... 

Στις 24 Οκτωβρίου του 1946, αμέσως μετά τη λήξη του πολέμου, στρατιώτες και επιστήμονες μαζεμένοι στο Νέο Μεξικό, είδαν την πρώτη φωτογραφία της Γης. Είχαν πάρει έναν V-2,στον οποίο είχαν προσαρμόσει μια κάμερα 35mm, ρυθμισμένη να τραβάει μία φωτογραφία ανά 1,5 δευτερόλεπτο. Ο πύραυλος πήγε ίσια πάνω για πάνω από 100 χιλιόμετρα και πρόλαβε να τραβήξει κάμποσες φωτογραφίες πριν να ξαναπέσει στην Γη, με την τρομακτική ταχύτητα των 540 χιλιομέτρων την ώρα.... 

Η κάμερα διαλύθηκε, αλλά το φιλμ επέζησε Όταν ο Clyde Holliday, ο εφευρέτης της κάμερας που χρησιμοποιήθηκε, κατάφερε να ενώσει τις φωτογραφίες από το φιλμ, δήλωσε σε άρθρο του στο National Geographic πως οι φωτογραφίες αυτές έδειχναν “το πως η Γη θα έμοιαζε σε επισκέπτες από έναν άλλο πλανήτη που θα έρχονταν σ’ ένα διαστημόπλοιο“.... 

www.mixanitouxronou.gr

Ο πρώτος τηλεφωνικός κατάλογος του ΟΤΕ είχε μόλις 975 συνδρομητές...

Ο πρώτος τηλεφωνικός κατάλογος του ΟΤΕ, που εκδόθηκε το 1909, χωρούσε μέσα σε μια μεγάλη σελίδα χαρτί. Οι μόλις 975 συνδρομητές του λεκανοπεδίου, που είχαν τηλέφωνα της νεοσύστατης Τηλεφωνικής Υπηρεσίας, ήταν διάσημα και σημαντικά πρόσωπα της μικρής αθηναϊκής κοινωνίας.... Οι τηλεφωνικοί αριθμοί ήταν διψήφιοι ή τριψήφιοι και ορισμένοι απόρρητοι αριθμοί, δεν υπήρχαν καν για λόγους ασφαλείας. Με μια γρήγορη ματιά, ο αναγνώστης διακρίνει ότι στον κατάλογο υπάρχουν σημαντικές προσωπικότητες, που είτε κατείχαν αξιώματα είτε έγραψαν ιστορία με τις πράξεις ή τις παραλείψεις τους.... Αλφαβητικά, πρώτο όνομα στον κατάλογο ήταν του εθνικού ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ, με τον τηλεφωνικό αριθμό 95. Το αρχηγείο της Χωροφυλακής είχε το 28, η Διοίκηση Στρατού το 22, η εφημερίδα Εστία το 141, ο πρώην πρωθυπουργός Γεώργιος Θεοτόκης τα 63 και 307. Η Δημαρχία το 157, ο Κουντουριώτης το 72 και ο Κουμουνδούρος το 80. Τα ονόματα πολλών συνδρομητών της εποχής τα συναντούμε καθημερινά, καθώς δόθηκαν σε δρόμους, στοές (Φέξη, Πεσματζόγλου) και πλατείες της Αθήνας, όπως Μέρλιν, Ριανκούρ, Κοτζιά, Κουμουνδύρου. Στον κατάλογο περιλαμβάνονται ακόμη αριθμοί πρεσβειών, ξενοδοχείων, επιχειρήσεων, νοσοκομείων, δημόσιων υπηρεσιών, πρακτορείων, γαλακτοπωλείων, ζαχαροπλαστείων και προξενείων....Τον κατάλογο εξέδιδε ο Νικόλαος Ιγγλέζης, που έδρευε στην οδό Σταδίου 47 και είχε τον τηλεφωνικό αριθμό 347.... 

 www.mixanitouxronou.gr