Στις μικρές ηλικίες κανείς το καταλαβαίνει. Είναι μικρά παιδιά, οι ψυχούλες τους αθώες και τα όποια χρήματα συγκεντρώσουν θα πάνει για ένα παιχνίδι. Και αυτό είναι όμορφο. Είναι στο πνεύμα των Χριστουγέννων. Αυτό που δεν είναι στο πνεύμα, είναι τα κάλαντα για οινόπνευμα, για τσιγάρα, για tablet και η λυπηρή εκδοχή.. για ένα πιάτο φαγητό σε εκείνους που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας.
Κάπως έτσι βλέπει κανείς "μαντράχαλους" -με την έννοια της σωματικής διάπλασης και της ηλικίας- αλλα και ηλικιωμένους να λένε τα κάλαντα με το ζόρι, για να μαζέψουν ευρώ. Και το κρίμα είναι πως όταν ακούς τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα, θέλεις να το νοιώθει, να το πιστεύει, να χαμογελάει αυτός/η που τραγουδά. Να τηρεί την παράδοση, ίσως να κρατάει και σμέρτα. Δεν πειράζει ακόμη κι αν τα μπερδεύει, αν είναι ένας πιτσρικάς 3 χρονών, ή ένα κοριτσάκι με κοτσίδες και μετα βίας χτυπά το τριγωνάκι. Αξία έχει να γίνεται στο πνεύμα των Χριστουγέννων και όχι για το χρήμα. Που η κρίση κατάντησε να συμβαίνει! Αποκλειστικά...
Thebest.gr
| Σας άρεσε; Πατήστε... |
|---|
loading...