Του Νικήτα Χρ. Φιλιππόπουλου
Διαβάζοντας σε άρθρα της εφ. «ΑΙΧΜΗ» τεκμηριωμένες περιγραφές που αναφερότανε στην ναυμαχία του Κουρτζολάρι (Κοτσιλάρη) ή Εχινάδων νήσων, με το ψευδώνυμο Rodi De Fuca ως επίσης και του Μεσολογγίτη κατοίκου Αθηνών κ. Γιώργου Γεωργόπουλου, διαπίστωσα μια σοβαρή ιστορική παράλειψη.
Για να συμβάλλω και εγώ στην ιστορική έρευνα την καταθέτω με την υποσημείωση, ότι δεκαετίες τώρα, σε άρθρα μου, παραστάσεις σε συνέδρια, ραδιοφωνικές εκπομπές κ’ ιδιαίτερα στο βιβλίο μου, το «Μεσολόγγι στο διάβα του χρόνου» προσπαθούσα να ταράξω τον ιστορικό ύπνο, μιας βουβής και φοβισμένης θολοκουλτούρας των εκδηλώσεων!! που περισσότερο έμοιαζαν ως δεξιώσεις!!!
Στον Παπικό στόλο με εντολή του Πάπα και της «Αγίας Έδρας» συμμετείχε για να καταγράψει τα ιστορικά δρώμενα, ο βενετσιάνος Ιστορικός Paolo Paruta. Στο βιβλίο του «Istoria della Guera di Cipro» Venezia 1605 ο βενετσιάνος ιστορικός γράφει: «… Fuori dei Peschiere dette dai Greci Mesolonghi, fu della galea reale di Don Giovanni scoperta l’ armata nemica circa dodici miglia lontano…».
Σ' ελεύθερη μετάφραση: «Από τη βασιλική γαλέρα του Δον Τζιοβάνι, έγινε αντιληπτή η εχθρική αρμάδα, περίπου 12 ΜΙΛΙΑ μακριά, έξω από τα «νησάκια» του ΚΟΥΡΤΖΟΛΑΡΙ, κοντά στο ακρωτήρι, των Ιχθυοτροφείων, που οι Έλληνες ονομάζουν Μεσολόγγι».
Για τη νίκη του Παπικού Στόλου ο κ. Στασινόπουλος στο βιβλίο του «ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ», σελ. 36 μας πληροφορεί ότι οι καθολικοί έκτισαν στην Κεφαλλονιά, καθολικό ναό στην πόρτα του οποίου χαράχθηκε η ημερομηνία της κερδηθείσας Νίκης ως «Victoria ud Curzo lari».
Να σημειώσω για όσους γιορτάζουν!! Τη ΝΙΚΗ του Παπικού στόλου, ότι οι ΟΡΔΟ-ΔΟΞΟΙ Έλληνες, ήταν δεμένοι με αλυσίδες στα κουπιά ως κωπηλάτες και πήγαιναν αύτανδροι σ' όσα πλοία βύθιζε ο οθωμανικός στόλος.
Ιστορικές μου παρατηρήσεις:
Ο αυτόπτης Ιστορικός Paolo Paruta είναι επ’ ακριβής που έγινε η ναυμαχία. Τη λέξη Peschiere (ιχθυοτροφία) γράφει με Ρ κεφαλαίο, για να τονίσει προφανώς την πρωταρχική του αντίληψη ως Ιχθυοτροφείο κ’ δευτερευόντως αναφέρεται στην Πόλη Μεσολόγγι, όπως το λένε οι Έλληνες.
Για ποια λοιπόν ναυμαχία Ναύπακτου μας μιλάει η θολοκουλτούρα των κολλυβογραμμάτων; Η Ναύπακτος που κατακτήθηκε από τους Τούρκους το 1499 κράτησε το ενετικό της όνομα «ΒΕΝΕΤΙΚΟ». Από την εποχή του Καρόλλου Τόκκου, βενετού διοικητή και Δούκα της Κεφαλλονιάς, στη δικαιοδοσία του οποίου βρισκότανε ο σημερινός Πατραϊκός Κόλπος που τότε ονομαζότανε «Golfo di Lepanto» ή σε περιοχή μας έφερε το όνομα (ΚΑΡΛΕΛΙ) από το Κάρολλος, έτσι τη συναντήσαμε στο δημοτικό μας τραγούδι, στην ψυχή δηλαδή του ΛΑΟΥ μας «Εδώ το λένε Κάρλελι, το λένε Μεσολόγγι». Το Μεσολόγγι λοιπόν αν προσεκτικά εισχωρήσουμε στη σκέψη του Παρούτα, είναι οι πλουτοπαραγωγικές του πηγές, ψάρια - αλάτι και σήμερα θαλάσσιος ΟΙΚΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ.
Το βροντοφωνάζουμε 10ετίες τώρα, εις ώτα μη ακουόντων, γι’ αυτό και πιστεύουμε ότι η ΑΝΑΣΤΑΣΗ της Πόλης θα έλθει από την Αλιευτική Ανάπτυξη με την καθετοποίηση των θαλάσσιων προϊόντων.
Η πρώτη ιστορική εμφάνιση της πόλης μας, δεν είναι το 1571 (Ναυμαχία Κοτσιλάρι). Στις αρχές του 15ου αιώνα (1423) ο Γάλλος περιηγητής Thiriet διασχίζοντας τον κόλπο του Λεπάντο αναφέρεται στην Αιτωλική χερσόνησο και σημειώνει: «Je vois les salines et viviers a Poissons de Lepante…». Σ’ ελεύθερη μετάφραση: Βλέπω τις Αλυκές και τα Ιχθυοτροφεία του Λεπάντο (ως Κόλπου). Δεν έβλεπε στο βάθος τα 5 κατά τον Ιταλό Gazzoni νησάκια, το μεγαλύτερο εκ των οποίων ήταν το ΜΕΣΟ-ΛΟΓΓΙ. Εκτός της περιγραφής του Thiriet υπάρχουν όμως και συμβολαιογραφικές πράξεις με αρχαιότερη εκείνη του συμβολαιογράφου Ζακύνθου Δ. Μαρτινέγκου στις 3 Σεπτέμβρη του 1528 που αναφέρεται σε ναυλοσυμβόλαιο με τα πλήρη στοιχεία των ναυλο-συμβαλομένων. Περισσότερα στοιχεία θα τα βρίσκατε στο βιβλίο μου «Το Μεσολόγγι στο διάβα του χρόνου» που δυστυχώς η 4η έκδοση έχει εξαντληθεί. Ελπίζουμε όμως στην 5η έκδοση με περισσότερα έγκυρα στοιχεία, σε εύλογο χρονικό διάστημα.
O Τούρκος Ιστορικός και περιηγητής Εβλιά Τσελεμπή που επισκέφτηκε το 1668 την περιοχή του πλούσιου και ευειμηρών "Κασαμπά - Μεσελόγγα", 47 δηλαδή χρόνια μετά τη ναυμαχία του Κορτζουλά πήγε και προσκύνησε όπως γράφει στο "Οδοιπορικό" του, τα κόκκαλα των προγόνων του, στο νησιώτικο σύμπλεγμα των Εχινάδων.
Με την ευκαιρία ως αντί-δωρο, στο φίλο δικηγόρο Γιάννη Μασαούτη, που μου τόνισε ότι το ΟΝΟΣ είναι μετοχή του ΕΙΜΙ (ΟΝ-ΟΥΣΑ-ΟΝ), θα πρόσθετα ότι, στην Αττική διάλεκτο, υπήρχε η λέξη Νώι, που σημαίνει ΕΓΩ-ΕΙΜΙ. Στις εβραϊκές γραφές του Νώι παραλλαγμένο το βρίσκουμε στα ονόματα Νώε και Ιησούς του Ναυί. Ο ιουδαίος ΙΗΣΟΥΣ σωστότατα δίδασκε το ΕΓΩ-ΕΙΜΙ (Νώι) γιατί εκείνη την εποχή, το ΕΓΩ-ΕΙΜΙ δεν είχε γλωσσολογικά τουλάχιστον εκφυλιστεί, όπως σήμερα, που σημαίνει ΕΓΩΠΑΘΕΙΑ. Το ΕΓΩ σήμαινε το ΟΗ (οντότητα-ύπαρξη) που αν έτεινε στην θεία Αγάπη μέσω των αρετών και των αξιών της (βλ. ρ. ΑΓΑΠΩ, όπου Α= αρχή κ’ Ω τέλος, εγώ ειμί το Α και το Ω Ιησούς) θα προσέγγιζε το ΕΙΜΙ (σύνολο).
Όσο λοιπόν το ΕΓΩ τελειοποιείται ως οντότητα τόσο το ΕΙΜΙ ως σύνολο (ΚΟΙΝΟ – ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΚΟΙΝΟ(Σ) Β-ΙΟ(Σ)) θα ΚΑΛΩ-ΠΙΖΕ τον Άνθρωπο (εκ του άνω-θρήσκω). Κοντολογίς ο ανθρωπισμός είναι στο ΕΜΕΙΣ και ΟΧΙ στο ΙΔΙΩΤΙΚΟ, ΤΟ ΑΧΡΗΣΤΟ κατά τον Περικλή και τον Αριστοτέλη.
Υποστηρίζω λοιπόν με παρρησία την άποψη ότι ο αυθεντικός χριστιανισμός, επέζησε, γιατί διαπνέοταν από τον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ, του ΕΓΩ-ΕΙΜΙ δηλ. της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ Ευτυχίας, γι’ αυτό άλλωστε στηρίχθηκε στα ΚΟΙΝΟΒΙΑ (ΚΟΙΝΟ-ΒΙΟ), στο πρώτο του στάδιο.
Το ΜΕΓΑΛΕΙΟ της ΚΟΙΝΟΒΙΑΚΗΣ του παρουσίας, αχρήστευσαν οι ΙΔΙΟτελείς ΑΥΤΟκρατω(ο)ρικοί σκοποί του Κωνσταντίνου που τον μετέτρεψαν σε κοσμικό (κόσμος - κόσμημα - μαμμωνάς), κ’ τον ξεστράτησαν από την ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΤΗΤΑ του αρχαιοελληνικού ΕΓΩ-ΕΙΜΙ.
Τώρα που η ΙΔΙΟτελής μικροπολιτικάντικη και ΟΧΙ μόνο μιζέρια, με απεγκλώβισε από τα κουραστικά προεδρικά μου καθήκοντα, από τον Ιστορικό Ραδ. Σταθμό της Πόλης των Ελεύθερων Πολιορκημένων, που υπηρετώ 23 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ και με σκληρούς και επίπονους αγώνες διατήρησα στη ζωή και νοικοκύρευσα, φλιτάρωντας κάθε είδος τρωκτικού, στηριζόμενος στις φιλοσοφικές ΑΡΧΕΣ του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ του ΕΓΩ ΕΙΜΙ. Και ΟΧΙ στο ραγιαδισμό της βούτας και των κομματοκρατικών ΕΞ-ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΩΝ, αναμένοντας και το σχετικό αντάλλαγμα.
Θα βρω όθεν την ευκαιρία με την ευγενή συνδρομή της ΑΙΧΜΗΣ ν’ ασχοληθώ περισσότερο με τις ΑΞΙΕΣ του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, που από τα φοιτητικά μου χρόνια, με ενέπνεαν, με εμπνέουν και θα με εμπνέουν, στο Νυν και Αει καιεις τους αιΩΝες των αιΩΝων…
aixmi-news.gr
| Σας άρεσε; Πατήστε... |
|---|
loading...