Ο Andrew Lwanicki είπε το «ναι» στην πρόταση της NASA, αλλά η εμπειρία του δεν είναι τόσο ευχάριστη, όσο θα πίστευε κανείς... Εσείς τι θα κάνατε αν η NASA σας έδινε 18.000 δολάρια για να μείνετε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι για δέκα εβδομάδες; Ο Andrew Lwanicki είπε το «ναι» στην πρόταση της Υπηρεσίας Αεροναυτικής και Διαστήματος των ΗΠΑ και τώρα, μέσα από ιστοσελίδα, ο άντρας γράφει για την εμπειρία του η οποία, όπως φαίνεται, δεν είναι τόσο ευχάριστη όσο θα πίστευε κανείς. Σκοπός της έρευνας είναι να μελετηθούν τα αποτελέσματα της μικροβαρύτητας στο ανθρώπινο σώμα, αλλά και να δουν οι ερευνητές πως μπορούν να προσαρμοστούν καλύτερα οι αστροναύτες όταν επιστρέψουν στη γη, καθώς κατά τη διαμονή τους στο διάστημα οι μύες ατροφούν, επειδή λόγω της έλλειψης βαρύτητας όλες οι κινήσεις είναι εύκολες. Ο ίδιος, μέσα από το άρθρο του, αναφέρει ότι είναι ο συμμετέχων 8179, τονίζοντας ότι κλείνει 21 ημέρες ανάσκελα. «Βρίσκομαι σε αυτό το κρεβάτι εδώ και τρεις εβδομάδες και θα βρίσκομαι εδώ για άλλες επτά. Πριν από 44 ημέρες, ήπια την τελευταία μου μπύρα, τον τελευταίο μου καφέ, έφαγα το τελευταίο μου μπουρίτο, έκανα την τελευταία μου βόλτα και ένιωσα για τελευταία φορά τον ήλιο στο πρόσωπό μου», λέει ο Andrew, προσθέτοντας, μάλιστα, ότι έχουν περάσει 66 ημέρες από τότε που είδε την κοπέλα του. Ο Lwanicki βρίσκεται όλο αυτό το διάστημα στο Χιούστον του Τέξας, σε ειδικές εγκαταστάσεις της NASA, όπου ερευνητές και επιστήμονες μελετούν το σώμα του και τις αντιδράσεις του, κάθε ώρα και στιγμή. Όπως ο ίδιος αναφέρει, η μελέτη ονομάζεται «CTF70» ή Countermeasure and Functional Testing in Head-Down Tilt Bed Study και είναι κομμάτι μιας τριετούς προσπάθειας της NASA για να μάθει περισσότερα για την ατροφία των οστών και των μυών στο διάστημα. Μάλιστα, όπως αποκαλύπτει πριν από εκείνον υπήρχαν άλλοι 54 «ασθενείς», ωστόσο, ο ίδιος θα είναι ο τελευταίος. «Μετά από μένα η μελέτη θα ολοκληρωθεί. Καθώς παραμένω ξαπλωμένος εδώ, δεν έχω αποφασίσει αν πέτυχα "διάνα" με την επιλογή μου ή αν είμαι απλά ένας ηλίθιος που θα έκανε τα πάντα για τα λεφτά. Όπως και να έχει, έχω ακόμα μέρες ξάπλας μπροστά μου», γράφει ο Andrew. Ωστόσο, το να μένει ξαπλωμένος είναι πολύ πιο δύσκολο από ότι φανταζόταν, αφού πρέπει να είναι σε πλήρη ακινησία. Όπως αναφέρει, οι πρώτες ημέρες ήταν γεμάτες σωματικούς ελέγχους, ακτινογραφίες, βελόνες και σωματικά τεστ, ενώ κάποια στιγμή, οι ερευνητές -στα πλαίσια ενός τεστ- τον έδεσαν σε κάτι που έμοιαζε με μηχάνημα έκτασης ποδιών, του έβαλαν μια επικαλαμίδα και προσπάθησαν να διεγείρουν το πόδι του με ρεύμα, σε μια προσπάθεια να μάθουν τις πραγματικές δυνατότητες των μυών του. «Χτύπησαν το πόδι μου με ρεύμα καμιά εικοσαριά φορές για να δουν με πόση δύναμη θα κλωτσούσα. Μετά το πέμπτο ηλεκτρικό σοκ, έβριζα και μόρφαζα από τους πόνους. Μετά το δέκατο, ευχόμουν αιώνιες κατάρες σε όλη την NASA. Μετά από όλους αυτούς τους ελέγχους που διήρκεσαν 3 εβδομάδες, είχε μείνει πια μόνο ένα πράγμα: να ξαπλώσω στο κρεβάτι και να αρχίσω να μετράω 70 μέρες», γράφει ο Andrew...

Γράφει ο Χρήστος Ξανθάκης
Υπάρχει μια εντύπωση στο ευρύ κοινό ότι οι διευθυντές προγράμματος της τηλεόρασης είναι κάτι τύποι που τους πληρώνουν για να κάθονται...
«Κι εγώ καταλαβαίνω», λέει ο μέσος τηλεθεατής, «ότι τα δελτία παίζουνε βράδυ και η ψυχαγωγία παίζει πρωί. Άρα τι τους θέλουνε αυτούς τους περίεργους και τους δίνουνε ένα σωρό λεφτά;». Κατά το γνωστόν «μωρέ κάνε με εμένα πρωθυπουργό για μια μέρα»...

Και δίκιο θα είχε ο τηλεθεατής, αν ήταν τα πράγματα τόσο απλά. Ή, μάλλον, αν ήταν τα πράγματα έτσι μονοκόμματα και μονολιθικά. Αλλά δεν είναι. Είναι απολύτως πιο περίπλοκα και μπουρδουκλωμένα και σαλάτα σκέτη και θέλει τρέξιμο και τηλεφωνάκι και δουλειά, πολλές φορές από το πρωί ως το βράδυ. και πάνω απ' όλα, μα πάνω απ' όλα, θέλει γερά νεύρα. Βλέπε και την περίπτωση του Μάρκου Σεφερλή.

Το οποίον το θυμάστε όλοι ότι βγήκε το πρωινάδικο του Mega και τα τσουρούφλισε τα μηχανάκια της AGB. Μέχρι και εξηντάρες χτύπησε στα νεανικά κοινά, αναγκάζοντας τους πάντες να ασχοληθούν μαζί του. Παραλίγο μάλιστα να χαλάσουμε τις καρδιές μας για τον κύριο Μάρκο, άνθρωποι που αγαπάμε και εκτιμάμε ο ένας τον άλλον. Τόσο βάρβαρο και βαρβάτο ταυτοχρόνως ήταν το φαινόμενο. Την ώρα όμως που εμείς ανταλλάσσαμε σφαλιαρίδια, κάποιοι άλλοι κάνανε υπομονή.

Διότι η τηλεόραση είναι μαραθώνιος -καλή του ώρα!-, δεν είναι δρόμος ταχύτητας. Κι αυτό που σήμερα φωτίζει τον ουρανό, μπορεί αύριο να αποδειχθεί πυροτέχνημα. Ξαναβλέπε την περίπτωση του Μάρκου Σεφερλή που ήρθε κι έκατσε κι απέχει πέντε και έξη και επτά μονάδες καθημερινά από το δίδυμο Σκορδά-Λιάγκα. Συγγνώμη, αλλά κάτι τέτοια νούμερα είχε καταφέρει στα τέλη της περασμένης σαιζόν ο Πέτρος Κωστόπουλος. Και τον διώξανε από το Mega, δίχως δεύτερη κουβέντα.
Ο Σεφερλής βεβαίως την βρήκε την αιτία. Μιλώντας στην εκπομπή του Πρετεντέρη, δήλωσε με αυτό το ύφος το σεφερλίδικο -πώς αλλιώς να το πω;- ότι ο θόρυβος που ξεσηκώθηκε με τις άθλιες φάρσες του σε ηλικιωμένους μπορεί και να «ενορχηστρώθηκε από τον ανταγωνισμό». Σαν να λέμε, παρασύρθηκε ο δόλιος ο κοσμάκης και μια αθώα εκδήλωση εφηβικού χιούμορ την εξέλαβε ως καφρίλα, επειδή τον ζάλισαν τα μάγια των άλλων καναλιών. Ούτε ως αστείο δεν στέκει αυτό, ούτε ως κρυάδα επιθεωρησιακή...

Εκείνο που πραγματικά συνέβη ήταν πολύ απλό. Νούμερο ένα, τέλειωσε η περιέργεια. Τις πρώτες μέρες είδαν όλοι οι τηλεθεατές Σεφερλή γιατί τους είχε φάει η απορία πως θα ήταν αυτό το πράγμα. Και δικαίως, λέω εγώ, ψαχνότανε, έτσι είναι η ανθρώπινη φύση. Είδαν, έκριναν, αποφάσισαν, κάποιοι έμειναν, κάποιοι έφυγαν. Νούμερο δύο, τώρα που πήρε μπρος η σεζόν, μετράνε πάρα πολύ οι καλεσμένοι των πρωινάδικων.

Οι ηθοποιοί που παίζουν στα σίριαλ, οι διαγωνιζόμενοι των ριάλιτι, οι συμμετέχοντες στα σόου και πάρε και δώσε. Στο συγκεκριμένο τομέα, ο Antenna το σκίζει το Mega σαν χασέ. Κοινώς, έχει όλο τον κόσμο τον καλό ενώ οι απέναντι έχουν κάτι ψιλουδάκια για να πάνε κόντρα. Νούμερο τρία, για να ξαναγυρίσουμε στον μαραθώνιο της αρχής, ο Σεφερλής είναι κάτι απολύτως μονοκόμματο. Ένα πράγμα ξέρει να κάνει, το κάνει καλά, τελεία. Αλλιώς δεν γίνεται.

Οι απέναντι έχουν περιθώρια ελιγμών, έχουν άνεση να διαμορφώσουν τις κινήσεις τους, μπορούν στη διαδρομή να τα θολώσουν τα νερά πιο εύκολα. Πράγμα το οποίο κάνουν, με μικρές και λεπτές επεμβάσεις του πεντάλεπτου και του δεκάλεπτου που υποστηρίζονται καταλλήλως. Και πάνω απ' όλα δεν πανικοβάλλονται. Διότι ο φόβος είναι ο χειρότερος σύμβουλος.

Στον Antenna λοιπόν το αντιμετώπισαν με ψυχραιμία το θέμα. «Έχουμε ξαναδεί εξηντάρια, δεν ανησυχούμε», λέγανε δεξιά κι αριστερά, περιμένοντας να ξεθυμάνει το φαινόμενο. Διότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα θαύματα στην ελληνική τηλεόραση κρατάνε μία άντε δύο το πολύ εβδομάδες. Κι ύστερα επιστρέφουν όλοι στο κουπί, στο κουπί το ατελείωτο. Εξαιρείται το «Παρά πέντε», το ξέρω, αλλά ας υπάρξει ρε παιδάκι μου και μια εξαίρεση για να επιβεβαιώσει τον κανόνα!

Πηγή

loading...

Αν σου άρεσε το άρθρο μοιράσου το με τους φίλους σου!

Κοινοποίηση στο Facebook