Διαβάζω αυτή την περίοδο για την κατασκευή µητροπολιτικού ποδηλατόδροµου στην Αθήνα και ζηλεύω.
Οι περισσότερες πόλεις τις Ελλάδας πριν µερικά χρόνια ήταν εντελώς άθλιες τουλάχιστον ως προς το σεβασµό στους πεζούς και τα ποδήλατα. Οι περισσότερες πόλεις της Ελλάδας ανακάλυψαν πρόσφατα το ποδήλατο και σιγά – σιγά φτιάχνουν τις υποδοµές για να βοηθήσουν τους πολίτες να το χρησιµοποιούν.
Δε χρειάζεται να πω για τα οφέλη της χρήσης του ποδηλάτου, ο καθένας τα ξέρει. Τι γίνεται εδώ στο Μεσολόγγι, την πόλη που το ποδήλατο ήταν πάντα µέσο µεταφοράς και όχι life style; Ο µεσολογγίτης πήγαινε µε το ποδήλατο πολλά – πολλά χρόνια πριν. Είναι φανταστική η εικόνα να βλέπεις το πρωί εκατοντάδες µαθητές να πηγαίνουν στο σχολείο µε το ποδήλατο, εικόνα από το µέλλον, από πόλεις µε υψηλότατο βιοτικό επίπεδο παγκοσµίως. Κι όµως… Ο κίνδυνος να σκοτωθεί ένα παιδί το πρωί στους δρόµους καρµανιόλες της πόλης είναι άµεσος. Διασταυρώσεις θανατηφόρες, ασέβεια οδηγών, άπειρα λάθη των αναβατών κλπ.. Στον ίδιο δρόµο την ίδια ώρα ποδήλατα, αυτοκίνητα, νταλίκες, αδέσποτα σκυλιά, µηχανάκια, κ.α. Φανταστείτε τη διαδροµή ενός ταλαίπωρου µαθητή που ξεκινά για το σχολείο για παράδειγµα από την Καλλονή, θρίλερ…
Συµπεραίνω λοιπόν ότι δεν µπόρεσε κανείς όλα αυτά τα χρόνια να καταλάβει και να προστατέψει το πλεονέκτηµα της χρήσης του ποδηλάτου. Ανυπαρξία ποδηλατόδροµων, κάποτε κάποιοι τύποι (και τι τύποι !) έφτιαξαν µια σαχλαµάρα µε πλακάκια (πάντα αναρωτιόµουν αν υπήρχε µελέτη γι’ αυτή τη βλακεία) το ονόµασαν ποδηλατόδροµο, το ανώνυµο έργο δε παραδόθηκε ποτέ (τι να παραδώσουν άλλωστε), δεν µας είπαν πόσο κόστισε και τι σηµαίνουν αυτά τα σήµατα που βάλανε µετά.
Θα µπορούσε για παράδειγµα ο πονεµένος δρόµος της Τουρλίδας να ήταν ένα κόσµηµα όχι µόνο για το Μεσολόγγι αλλά παγκοσµίως, να το διαφηµίσεις και να έρχονται από όλο τον κόσµο. έτσι όπως είναι παρατηµένος και γεµάτος κακοτεχνίες τι να δείξεις. Τα µεταλλικά γεφύρια τους µάραναν! Οι άνθρωποι που έρχονται από αλλού µάς το λένε αλλά εµείς στον κόσµο µας. Τουλάχιστον οι µεγάλοι δρόµοι δε θα έπρεπε να είχαν ποδηλατόδροµο; Μια πόλη µε χιλιάδες χρήστες του ποδηλάτου και δε µπόρεσε ποτέ να τους προστατέψει.
Κάποτε που σπούδαζα στη Μόντενα (που το κλίµα της είναι χάλια), στην Ιταλία, θυµάµαι που όλοι οι καθηγητές στο Πανεπιστήµιο πήγαιναν µε το ποδήλατο. Θα µου πείτε, τι συγκρίνεις τώρα… Δε χρειάζονται πολλά. Μια καλή µελέτη από ειδικούς και ένα δίκτυο διαδροµών που να σου δίνουν τη δυνατότητα να πας από το σηµείο Α στο σηµείο Β χωρίς να κινδυνεύεις. Όλοι ξέρετε και ειδικά εσείς που κινείστε µε το ποδήλατο ότι οι άκρες των δρόµων είναι γεµάτες σκαµµένα αυλάκια (δηµόσια γη – χάρισµα στις ιδιωτικές εταιρίες τηλεπικοινωνιών) αρκετά επικίνδυνα για τους αναβάτες. Όλες οι πόλεις προσπαθούν να φτιάξουν αυτό που εµείς το έχουµε από µωρά.
Κύριοι της νέας δηµοτικής αρχής να η ευκαιρία, θα σας ευγνωµονούν γενιές και γενιές. Η ποιότητα ζωής µερικές φορές δεν κοστίζει και πολλά. Ας γίνει το Μεσολόγγι η καλύτερη ποδηλατούπολη στο κόσµο, είναι τόσο εύκολο…!
Υ.Γ. Με κάποιους από το νέο Δηµοτικό Συµβούλιο φτιάξαµε κάποτε το Σύλλογο «Φίλων του Ποδηλάτου», παιδιά τώρα που ήρθατε στα πράγµατα δεν υπάρχουν δικαιολογίες, αλλιώς θα έχετε την τύχη των προηγούµενων!
Ράπτης Βασίλειος
http://agrinioreport.com/
| Σας άρεσε; Πατήστε... |
|---|
loading...