Χωριό της Δημοτικής Ενότητας
Αγγελοκάστρου, με υπέροχη θέα την ομώνυμη λίμνη, με φιλόξενους
και καλόκαρδους κατοίκους, με απεριόριστο φυσικό πλούτο, η Λυσιμαχεία έχει όλα εκείνα τα πλεονεκτήματα που θα μπορούσαν να την κάνουν να ξεχωρίσει και να συμβάλει στην οικονομία ολόκληρου ίσως του Δήμου. Η ίδια της η τοποθεσία, οι ιαματικές πηγές της αποτελούν την κινητήριο δύναμη της. Όλα αυτά όμως δεν έχουν αξιοποιηθεί, τουλάχιστον όχι στο βαθμό που θα μπορούσαν.
Ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Λυσιμαχείας κ. Γεράσιμος Πεσλής μιλά στο «Γεγονός» για τις ελλείψεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος και οι άνθρωποι, με βασικότερο την άρδευση και το οξύμωρο του να υπάρχει δίπλα το νερό της λίμνης και τους κατοίκους να μην έχουν τη δυνατότητα να ποτίσουν τα χωράφια τους.
και καλόκαρδους κατοίκους, με απεριόριστο φυσικό πλούτο, η Λυσιμαχεία έχει όλα εκείνα τα πλεονεκτήματα που θα μπορούσαν να την κάνουν να ξεχωρίσει και να συμβάλει στην οικονομία ολόκληρου ίσως του Δήμου. Η ίδια της η τοποθεσία, οι ιαματικές πηγές της αποτελούν την κινητήριο δύναμη της. Όλα αυτά όμως δεν έχουν αξιοποιηθεί, τουλάχιστον όχι στο βαθμό που θα μπορούσαν.
Ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Λυσιμαχείας κ. Γεράσιμος Πεσλής μιλά στο «Γεγονός» για τις ελλείψεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος και οι άνθρωποι, με βασικότερο την άρδευση και το οξύμωρο του να υπάρχει δίπλα το νερό της λίμνης και τους κατοίκους να μην έχουν τη δυνατότητα να ποτίσουν τα χωράφια τους.
Μιλά ακόμη και για τις
δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα χωριά με τον μεγάλο καλλικρατικό Δήμο. «Ο
Kαλλικράτης ήταν μια καλή ιδέα, εμείς δεν ήμασταν έτοιμοι για αυτόν. Και δεν
ήμασταν κυρίως οικονομικά έτοιμοι. Έχουμε μείνει πολύ πίσω… Και δεν μιλάω μόνο
για το δικό μας το χωριό, αλλά με τους περισσότερους προέδρους που μιλάω,
έχουμε όλοι τα ίδια προβλήματα», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Πεσλής για να
καταλήξει πως δύσκολα θα έπαιρνε και πάλι την απόφαση να θέσει υποψηφιότητα για
πρόεδρος, καθώς δεν μπορεί, όπως εξηγεί ,να υλοποιήσει τα όσα θα ήθελε :«Ένα
απλό παράδειγμα είναι οι αγροτικοί δρόμοι. Κατέβηκε τώρα ο κόσμος να μαζέψει
ελιές και οι αγροτικοί δρόμοι είναι σε κακό χάλι, παρότι τους έχουμε φτιάξει
δυο τρεις φορές. Ένας μικρότερος Δήμος θα ήταν σίγουρα πιο λειτουργικός. Η καλή
πρόθεση υπάρχει αλλά οι πόροι είναι λίγοι και δεν υπάρχει και ο χρόνος για όλα
τα χωριά. Αυτή τη στιγμή για παράδειγμα έχω δέκα λάμπες καμένες και μου
είπαν θα πρέπει να περιμένω δέκα μέρες. Είναι πολύς ο χρόνος. Εγώ παρότι το
αγαπώ αυτό που κάνω δύσκολα θα ξανακατέβαινα για πρόεδρος. Γιατί δεν
εκπληρώνονται αυτά που θέλω. Δεν ανταπεξέρχομαι στις ανάγκες, μου ζητούν κάτι
και δεν μπορώ να το φτιάξω».
«Η νεολαία …κάθεται»
Ο ίδιος αναφέρεται στην ανεργία που υπάρχει, κυρίως στους νέους ανθρώπους του χωριού. Αυτό το καταλογίζει δε και στο μεγάλο πρόβλημα της έλλειψης υποδομών για να αρδευτούν τα χωράφια τους: «Η νεολαία μας στο χωριό κάθεται… Έχουν τα χωράφια τους, πως όμως να τα καλλιεργήσουν, όταν, ενώ έχουμε τη λίμνη στα πόδια μας, δεν μπορούμε να ποτίσουμε; Το αρδευτικό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας».
Ο πρόεδρος υπογραμμίζει και το άλλο μεγάλο «ατού» του χωριού του, τις ιαματικές του πηγές. Οι πηγές βρίσκονται δίπλα στη λίμνη Λυσιμαχεία και ήταν γνωστές από την αρχαιότητα, είναι όμως όπως ο πρόεδρος εξηγεί, εντελώς αναξιοποίητες: «Και είναι πηγές που κάνουν θαύματα. Έρχονται άνθρωποι, όσοι τουλάχιστον τις γνωρίζουν, από Αθήνα και άλλες πόλεις ακριβώς γι’ αυτές. Είναι όμως εγκαταλελειμμένες. Πριν δέκα χρόνια τις χαιρόσουν, τώρα είναι ένα απέραντο δάσος. Είναι βέβαια ιδιωτικές. Μακάρι να μπορούσε να τις αγοράσει ο Δήμος και να τις αξιοποιήσει. Η μία λέγεται Μουρστιάνου και η άλλη Χέλοβα. Υπάρχει μια πιθανότητα για τη Μουρστιάνου να γίνει δίπλα μια μεγάλη καφετέρια που, σε συνδυασμό με το φυσικό κάλλος και τις ευεργετικές ιδιότητες των πηγών που καλό θα είναι κάποια στιγμή να προωθηθούν περισσότερο και να γίνουν γνωστέ σε ακόμη περισσότερο κόσμο, θα έρθουν άνθρωποι στο χωριό, θα βοηθηθεί η οικονομία του», εξηγεί ο ίδιος.
Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι περίπου 450 άτομα. Δεν είναι λίγοι, άλλωστε και ο πρόεδρος εξηγεί πως η Λυσιμαχεία έχει πολλούς νέους ανθρώπους που μένουν όμως άπραγοι σε ένα χωριό που θα μπορούσε να διαθέτει κατ’εξοχήν νέους αγρότες, το μεγάλο πρόβλημα όμως με την άρδευση τους φέρνει στο απόλυτο αδιέξοδο: «Νέοι υπάρχουν αλλά είναι σε οικονομική κατάσταση δύσκολη. Χωρίς νερό η γη δεν καλλιεργείται. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να γυρίσουν και να ασχοληθούν με τη γη, αλλά… με ποια γη; Αυτή που δεν μπορούμε να ποτίσουμε την ώρα που το νερό λιμνάζει δίπλα μας;»
Τα άσχημα οικονομικά φαίνεται να επηρεάζουν το χωριό και σε πολιτιστικό-αθλητικό επίπεδο. Ο Αθλητικός Σύλλογος που λειτουργούσε στο χωριό, για περισσότερα από 30 χρόνια, έφτασε κι αυτός στη δύση του. «Στη Λυσιμαχεία υπήρχε αθλητικός σύλλογος από το 1979 με τον οποίο και ασχολούμουν ενεργά. Αλλά λίγο τα οικονομικά, λίγο τα παιδιά που έφυγαν για φοιτητές και μείναμε χωρίς ανθρώπινο δυναμικό, μετά από χρόνια τελείωσε. Οι κάτοικοι του χωριού που βοηθούσαν οικονομικά την ομάδα δεν το κάνουν πια, όχι βέβαια επειδή δεν θέλουν αλλά γιατί δεν μπορούν…», καταλήγει ο πρόεδρος.
Ο ίδιος αναφέρεται στην ανεργία που υπάρχει, κυρίως στους νέους ανθρώπους του χωριού. Αυτό το καταλογίζει δε και στο μεγάλο πρόβλημα της έλλειψης υποδομών για να αρδευτούν τα χωράφια τους: «Η νεολαία μας στο χωριό κάθεται… Έχουν τα χωράφια τους, πως όμως να τα καλλιεργήσουν, όταν, ενώ έχουμε τη λίμνη στα πόδια μας, δεν μπορούμε να ποτίσουμε; Το αρδευτικό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας».
Ο πρόεδρος υπογραμμίζει και το άλλο μεγάλο «ατού» του χωριού του, τις ιαματικές του πηγές. Οι πηγές βρίσκονται δίπλα στη λίμνη Λυσιμαχεία και ήταν γνωστές από την αρχαιότητα, είναι όμως όπως ο πρόεδρος εξηγεί, εντελώς αναξιοποίητες: «Και είναι πηγές που κάνουν θαύματα. Έρχονται άνθρωποι, όσοι τουλάχιστον τις γνωρίζουν, από Αθήνα και άλλες πόλεις ακριβώς γι’ αυτές. Είναι όμως εγκαταλελειμμένες. Πριν δέκα χρόνια τις χαιρόσουν, τώρα είναι ένα απέραντο δάσος. Είναι βέβαια ιδιωτικές. Μακάρι να μπορούσε να τις αγοράσει ο Δήμος και να τις αξιοποιήσει. Η μία λέγεται Μουρστιάνου και η άλλη Χέλοβα. Υπάρχει μια πιθανότητα για τη Μουρστιάνου να γίνει δίπλα μια μεγάλη καφετέρια που, σε συνδυασμό με το φυσικό κάλλος και τις ευεργετικές ιδιότητες των πηγών που καλό θα είναι κάποια στιγμή να προωθηθούν περισσότερο και να γίνουν γνωστέ σε ακόμη περισσότερο κόσμο, θα έρθουν άνθρωποι στο χωριό, θα βοηθηθεί η οικονομία του», εξηγεί ο ίδιος.
Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι περίπου 450 άτομα. Δεν είναι λίγοι, άλλωστε και ο πρόεδρος εξηγεί πως η Λυσιμαχεία έχει πολλούς νέους ανθρώπους που μένουν όμως άπραγοι σε ένα χωριό που θα μπορούσε να διαθέτει κατ’εξοχήν νέους αγρότες, το μεγάλο πρόβλημα όμως με την άρδευση τους φέρνει στο απόλυτο αδιέξοδο: «Νέοι υπάρχουν αλλά είναι σε οικονομική κατάσταση δύσκολη. Χωρίς νερό η γη δεν καλλιεργείται. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να γυρίσουν και να ασχοληθούν με τη γη, αλλά… με ποια γη; Αυτή που δεν μπορούμε να ποτίσουμε την ώρα που το νερό λιμνάζει δίπλα μας;»
Τα άσχημα οικονομικά φαίνεται να επηρεάζουν το χωριό και σε πολιτιστικό-αθλητικό επίπεδο. Ο Αθλητικός Σύλλογος που λειτουργούσε στο χωριό, για περισσότερα από 30 χρόνια, έφτασε κι αυτός στη δύση του. «Στη Λυσιμαχεία υπήρχε αθλητικός σύλλογος από το 1979 με τον οποίο και ασχολούμουν ενεργά. Αλλά λίγο τα οικονομικά, λίγο τα παιδιά που έφυγαν για φοιτητές και μείναμε χωρίς ανθρώπινο δυναμικό, μετά από χρόνια τελείωσε. Οι κάτοικοι του χωριού που βοηθούσαν οικονομικά την ομάδα δεν το κάνουν πια, όχι βέβαια επειδή δεν θέλουν αλλά γιατί δεν μπορούν…», καταλήγει ο πρόεδρος.
Μαρίνα Ζαρκαβέλη
| Σας άρεσε; Πατήστε... |
|---|
loading...