Εάν κάποιος τουρίστας μάθαινε τι παράγει αυτός ο τόπος, τι φυσικό περιβάλλον διαθέτει και τι ιστορία, τότε στο
μυαλό του θα κατασκεύαζε έναν χώρο άκρως ανεπτυγμένο με ευημερούντες κατοίκους. Όμως, αυτός ο θησαυρός αφήνεται ανεκμετάλλευτος.
Η επιστολή του συντοπίτη Χρήστου Φλώρου που δημοσιεύτηκε τις προάλλες στην ΑΙΧΜΗ είναι άκρως κατατοπιστική. Ο δήμος Μεσολογγίου έχει τέσσερα brand names, που ίσως δεν διαθέτει άλλος δήμος στην Ευρώπη. Ήτοι:
1. Τη μεγαλύτερη λιμνοθάλασσα της Ελλάδας με τη μεγαλύτερη παραγωγή ψαριών κλειστών θαλασσών (Τσιπούρα - λαβράκι - χέλι).
2. Τη μεγαλύτερη Αλυκή της Ελλάδας με τη μεγαλύτερη παραγωγή αλατιού (Αλάτι & αφρίνα Μεσολογγίου).
3. Τη μεγαλύτερη παραγωγή ελιάς Καλαμών στην επικράτεια (περίπου το 50%).
4. Και φυσικά το περίφημο αυγοτάραχο Μεσολογγίου.
Όλα τα παραγόμενα προϊόντα είναι εξαιρετικής ποιότητας και θα έπρεπε εδώ και χρόνια να έχουν πάρει ΠΟΠ και ΠΓΕ, δηλαδή όλες τις απαραίτητες πιστοποιήσεις, ώστε να πληρούν τις προδιαγραφές προς εξαγωγή.
Τα παραπάνω ανήκουν στον πρωτογενή τομέα, όπου υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό. Για να μην μιλήσω πάλι για τον τουριστικό που θα μπορούσε να δέσει περίφημα με την ιστορική κληρονομιά της πόλης.
Ο θησαυρός, όμως, όχι μόνο δεν αξιοποιείται, αλλά ο νομός συγκαταλέγεται στους τελευταίους στην Ελλάδα και, ακόμη χειρότερα, η περιοχή στις τελευταίες του νομού. Τι φταίει λοιπόν; Όποιος διερωτηθεί αντικειμενικά θα αντιληφθεί πως δεν φταίει για όλα μόνο η κακή διαχρονικά, τοπική και πολιτική ηγεσία. Έχουμε και εμείς οι ίδιοι μερίδιο ευθύνης, γιατί παρατήσαμε τον κάμπο μας, εγκαταλείψαμε την γεωργία ή την αντιμετωπίσαμε πρόχειρα και ερασιτεχνικά με ζητούμενο έναν μισθό δημοσίου υπαλλήλου στην Αθήνα. Ή βολευτήκαμε με την ευημερία που παρείχε το εισόδημα από το ΤΕΙ και δεν αξιοποιήσαμε τα όπλα που μας χάρισε η φύση και οι πρόγονοί μας (ιστορία).
Όπως πολύ σωστά γράφει ο κ. Φλώρος, στην Δυτική Ελλάδα το Μεσολόγγι είναι η ισχυρότερη πόλη στον πρωτογενή τομέα φυτικής παραγωγής. Από μόνο του δεν λέει τίποτε όμως εάν χαραχθεί πάνω σε αυτό ένας στρατηγικός σχεδιασμός. Η Περιφέρεια, ο δήμος, η ΕΑΣ το Επιμελητήριο θα έπρεπε να είχαν καθοριστικό ρόλο στην καθοδήγηση του κόσμου. Αλλά τι ζητάμε, όταν το ενδιαφέρον είναι ψεύτικο. Πόλη με πρωταγωνιστικό ρόλο το Μεσολόγγι, αλλά η Περιφέρεια σκοπεύει να φτιάξει το δημοπρατήριο αγροτικών προϊόντων, όχι στην καρδιά της γεωργίας, αλλά στο αστικό κέντρο της Πάτρας! Το στρεβλό μοντέλο της συγκέντρωσης στην Περιφέρειά μας έχει καταπληκτική εφαρμογή.
Ας μην περιμένουμε όμως από τους άλλους να σκεφτούν το συμφέρον μας. Η ενεργός συμμετοχή σε συλλόγους, συνεταιρισμούς, η απαίτηση από βουλευτές, δημάρχους, περιφερειάρχες κ.λπ. να δουν με άλλη ματιά την περιοχή πρέπει να είναι συνεχής και έντονη. Αλλιώς οι ευκαιρίες θα πετάνε για άλλες περιοχές, εκεί όπου αγαπούν περισσότερο τα του οίκου τους και μάχονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό.
Tου ΣΩΚΡΑΤΗ ΣΤΕΛΛΙΟΥ
aixmi-news.gr
| Σας άρεσε; Πατήστε... |
|---|
loading...