Η Σαργιάδα, ορεινό χωριό του Δήμου Αγρινίου ,σε απόσταση 25 χιλιομέτρων απ’ την πόλη, είναι ένα όμορφο
κατάφυτο μέρος, με φιλόξενους ανθρώπους που… λιγοστεύουν όμως όσο τα χρόνια περνούν. Στη Σαργιάδα οι άνθρωποι ζουν από την καλλιέργεια της ελιάς καθώς η κτηνοτροφία που κάποτε αποτελούσε την κύρια ασχολία των κατοίκων, δεν είναι πλέον κερδοφόρα. Για αυτά και ακόμη περισσότερα σχετικά με το όμορφο χωριό του αλλά και τους δέκα οικισμούς που ανήκουν σ’ αυτό, μιλά σήμερα ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Σαργιάδας κ. Ανδρέας Βλάχος.
Ο κ. Βλάχος ασχολείται ενεργά με τα κοινά του χωριού τα τελευταία δεκαέξι χρόνια και η δυσάρεστη αλλαγή που έχει παρατηρήσει στο πέρας των ετών αυτών, είναι η αποδήμηση των -νέων κυρίως-ανθρώπων. Σύμφωνα με τον κ. Βλάχο, το σχέδιο «Καλλικράτης» και η ένταξη στον μεγάλο Δήμο Αγρινίου δεν συνέβαλλε ούτε θετικά ούτε αρνητικά στην καθημερινότητα των κατοίκων. «Από το Δήμο Αγρινίου δεν έχω ιδιαίτερα παράπονα. Βοηθάει όπου μπορεί, ιδιαίτερα στον καθαρισμό των αγροτικών δρόμων με τους οποίους υπήρχε πρόβλημα».
Το θέμα, σύμφωνα πάντα με τον πρόεδρο, βρίσκεται σε κεντρικούς δρόμους που, χωμάτινοι καθώς είναι κάποιοι εξ αυτών μέχρι και σήμερα, δεν είναι εύκολα προσπελάσιμοι.«Ο δρόμος από σημείο της Εθνικής Οδού Αγρινίου-Καρπενησίου προς τον οικισμό Κοκκινόλογγο αλλά και εκείνος από Σαργιάδα προς Παλιοχώρι πρέπει να στρωθούν με άσφαλτο», τονίζει ο κ. Βλάχος. Ο πρόεδρος μάλιστα εξηγεί πως έχει ζητήσει από το Δήμο Αγρινίου να ενταχθούν στο Τεχνικό Πρόγραμμα αλλά, σύμφωνα με τον ίδιο, «δεν υπάρχει μάλλον η οικονομική δυνατότητα αυτή τη στιγμή».
Αυτό που ο πρόεδρος ιεραρχεί όμως ως το σημαντικότερο πρόβλημα που μαστίζει σε αυτή τη συγκυρία το χωριό του, είναι η ανεργία. Αυτό λέει απ’ την αρχή κιόλας της συζήτησης, αυτό είναι που φαίνεται να απασχολεί το ίδιο αλλά και τους κατοίκους του χωριού: «Υπάρχει μεγάλη ανεργία. Οι νέοι εξακολουθούν να φεύγουν για να αναζητήσουν την τύχη τους σε μεγαλουπόλεις, την ώρα που ο τόπος τους χρειάζεται πιο πολύ από ποτέ. Οι λόγοι είναι προφανείς. Η βασική καλλιέργεια στο χωριό είναι η ελιά. Αν μάλιστα δεν πάει καλά, όπως συνέβη φέτος και δεν υπάρχουν και άλλοι οικονομικοί πόροι, δύσκολα τα πράγματα. Κάποτε όλοι ασχολιόντουσαν με την κτηνοτροφία. Τώρα η αγορά έχει παγώσει. Δεν μπορούν να πουλήσουν το γάλα τους, ούτε και τα αιγοπρόβατα. Απλά ο κόσμος δεν αγοράζει», λέει ο κ. Βλάχος.
Απόδειξη του ότι δεν επιλέγουν οι νέες οικογένειες να μείνουν στο χωριό, τα τέσσερα έρημα δημοτικά σχολεία… Ένα μόνο δημοτικό με τέσσερα παιδάκια λειτουργεί πλέον για τη Σαργιάδα και τους γύρω οικισμούς.
«Τα τελευταία χρόνια γύρισαν βέβαια αρκετές οικογένειες. Ασχολήθηκαν με τις καλλιέργειες, είναι όμως και για αυτούς δύσκολα τα πράγματα», επισημαίνει ο πρόεδρος.
Ένα ακόμη ζήτημα για τις οικογένειες της Σαργιάδας είναι τα ελλιπή δρομολόγια του Αστικού ΚΤΕΛ. Οι μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου αναγκάζονται να κατεβαίνουν στη Φραγκόσκαλα, την πιο κοντινή από το χωριό στάση του Αστικού με το τελευταίο δρομολόγιο των 20:00 από Αγρίνιο. Εκεί τους περιμένουν κάθε μέρα οι γονείς τους με το αυτοκίνητο για να τους γυρίσουν στο χωριό. «Μεγάλη ταλαιπωρία για τους γονείς και τα παιδιά που γυρνούν κουρασμένα από τα φροντιστήρια τους. Για τους μαθητές του λυκείου δε, για τους οποίους το φροντιστήριο τελειώνει και στις 10 το βράδυ, δεν υπάρχει καν αστικό. Οι γονείς, αν θέλουν να στείλουν τα παιδιά τους φροντιστήριο, αναγκάζονται να τους ενοικιάσουν σπίτι στο Αγρίνιο, με ό, τι αυτό συνεπάγεται για τη τσέπη μιας μέσης ελληνικής οικογένειας ετούτη τη στιγμή…»
Μαρίνα Ζαρκαβέλη
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΓΕΓΟΝΟΣ
http://e-gegonos.gr
| Σας άρεσε; Πατήστε... |
|---|
loading...