H
ανακοίνωση στο διαδίκτυο, αλλά και όσα μας είχαν πει φίλοι και γνωστοί,
υπόσχονταν μια υπέροχη βραδιά.
Έτσι πήγαμε από νωρίς στον πανέμορφο Μύτικα. Ήπιαμε τον καφέ μας στον πεζόδρομο , φάγαμε και τα ψαρικά μας σε γνωστό ουζερί και .....βουρ για το χώρο της συναυλίας. Δώδεκα παρά τέταρτο μπήκαμε στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου και πιάσαμε ένα τραπέζι σχετικά κοντά στην πίστα. Ο κόσμος γέμιζε σιγά σιγά τον χώρο και η διάθεση μας ανέβαζε στροφές.
Το
πρόγραμμα άρχισε και στην αρχή τραγουδούσαν κάποιοι άλλοι
καλλιτέχνες, κυρίως νεα παιδιά, λαικά και δημοτικά και νέες
επιτυχίες. Η ώρα όμως περνούσε και ο αστέρας δεν έβγαινε.
Τελικά ανέβηκε στην σκηνή γυρω στις 2.00 το πρωί. Τραγούδησε επί μισή
ώρα γνωστές του επιτυχίες και ..ξανακάθησε. Ξανά άλλοι καλλιτέχνες
..... και μεχρι τις τέσσερις πάρα τέταρτο ο αστέρας δεν ειχε ξαναβγεί.
Στην παρέα επικράτησε λίγο εκνευρισμός ..."εμείς πληρώσαμε για
ν'ακούσουμε αυτόν" ειπε κάποια φίλη, και συμπλήρωσε "αν ήταν για
μισή μονο ωρα , δεν θα ερχόμασταν καθόλου". Προσπάθησα να ηρεμήσω
λίγο τα πράγματα λέγοντας οτι "έτσι κάνουν τα μεγάλα ονόματα,
βγαίνουν στο τελος" . Τελικά η απόφαση της παρέας ήταν να φύγουμε.
Άλλωστε η ώρα ήταν περασμένη και κόντευε να ξημερώσει. Καθώς
φεύγαμε ο αστέρας ξανανέβηκε. Ο κόσμος σηκώθηκε ξανά για χορό.
Απ'οτι έμαθα, και διάβαζα κυρίως στο εξαίρετο blog Μytikas press,
το γλέντι κράτησε μέχρι το πρωί. Δεν ξέρω σε πόσους αρεσει αυτό του
είδους η διασκέδαση και η διαδικασία αυτή με τα "ονόματα"....έμενα
προσωπικά όχι. Χωρίς να φταίνε σε κάτι τα παιδιά από τους συλλόγους , τα
οποία ήταν πολύ ευγενικά και εξυπηρετικά, μήπως αντί για μεγάλο όνομα,
που κοστίζει κιόλας, θα μπορούσαν να γίνουν ποιο πολλά πράγματα και πιο
πολλές ημέρες;;; Σίγουρα αυτοί ξέρουν καλύτερα εμείς προβληματισμό
βάζουμε.. Έτσι πήγαμε από νωρίς στον πανέμορφο Μύτικα. Ήπιαμε τον καφέ μας στον πεζόδρομο , φάγαμε και τα ψαρικά μας σε γνωστό ουζερί και .....βουρ για το χώρο της συναυλίας. Δώδεκα παρά τέταρτο μπήκαμε στο προαύλιο του δημοτικού σχολείου και πιάσαμε ένα τραπέζι σχετικά κοντά στην πίστα. Ο κόσμος γέμιζε σιγά σιγά τον χώρο και η διάθεση μας ανέβαζε στροφές.
Το τρίτο μάτι
http://ksiromeritikimatia.blogspot.gr
loading...
Αν σου άρεσε το άρθρο μοιράσου το με τους φίλους σου!